Epeydir İstanbul’dayız, köyümüzün doğal ortamından sonra 15 milyonu aşkın metropoldeki yaşama ayak uydurmamız kolay olmadı. Krişna-vadisindeki evimizde güneş enerjisi ile elektrik elde ediyoruz. Günlük yaşamımda cep telefonum ve laptop bilgisayarım dışında bir makinaya elim değmiyor. Gerçekte, yüreğim bunlardan da son derece kaçma peşinde -belki de bu nedenle cebim kapalı kalır ve blog yazılarım pek sık değil  ama burada geliştirdiğimiz yaşam kültürünü paylaşabilmek, özellikle İstanbul gibi şehirlerin maddi manevi stresli yaşantısını çekenlere yardımcı olabilmek içimi büyük mutlulukla dolduruyor.

Paylaştığımız deneyim ve bilgi çok özel. Dünyanın en eski yazıtları olan Vedalara dayanıyor ve son derece eski olmasına rağmen günümüzde yaşadığımız en büyük problem olan küresel ısınmanın dahi çözümünü barındırıyor. İstanbul’da bulunmak bizler için insanlığa verebileceğimiz büyük hizmetleri ortaya çıkartabilmemiz için harika bir ortam. İstanbul bu baharda bir başka güzel. Her park, cadde ve hatta eşimin hayretle baka kaldığı otoyol yanlarında dahi rengarenk lalelerin dansı ve kokuları etrafımızı sarmakta. Özellikle en kirli şehir ortamında dahi yer annemizin şefkatini görmek kalbimdeki minnettarlığı derinleştiriyor, onun üstündeki adımlarımı hafifletme arzusunu veriyor.

                                                                                                  

Bu Yazıyı Paylaşın

Bir akıl hastanesini ziyareti sırasında, adamın biri sorar: - Bir insanın akıl hastanesine yatıp yatmayacağını nasıl belirliyorsunuz? Doktor cevaplar: - Bir küveti su ile dolduruyoruz. Sonra hastaya üç ÅŸey veriyoruz: bir kaşık, bir fincan ve bir kova. Daha sonra ise kiÅŸiye küveti nasıl boÅŸaltmayı tercih ettiÄŸini soruyoruz. Siz NE yapardınız? Adam: …

Bu Yazıyı Paylaşın